Anatomie: van fysiek naar subtiel

Anatomie gaat het over de structuur en de organisatie van het menselijk lichaam.
In dit blog neem ik jullie via het fysieke, het stoffelijke lichaam zoals we dat in de biologieles geleerd hebben mee naar het subtiele, het energetische lichaamsveld dat uit hologrammen bestaat.

De gangbare anatomie

Het menselijk lichaam bevat organen zoals bijvoorbeeld hart, lever en de longen. De samenwerkingsverbanden tussen organen noemen we orgaanstelsels en zijn voor het uitvoeren van meer ingewikkelde taken. Voorbeelden daarvan zijn het spijsverteringsstelsel en het circulatiesysteem. Het circulatiesysteem is daarbij verantwoordelijk voor de distributie van de basisstoffen die het lichaam nodig heeft om te functioneren.

Organen zijn weer onderverdeeld in verschillende soorten weefsels. Dit is een samenstel van gespecialiseerde cellen die een vergelijkbare functie hebben. Het verbindende weefsel is een bijzonder type weefsel dat de cellen met elkaar verbind. Het zorgt zo voor stevigheid en structuur maar ook voor de uitwisseling van informatie tussen de cellen. Dit verbindende weefsel noemen we daarom ook wel het Basis Bio Regulatie Systeem, het BBRS.

Het kleinste onderdeel van een lichaam is de cel met daarbinnen onder andere organellen, celcompartimenten. De organellen zijn vergelijkbaar met de organen binnen een organisme. De doorlaatbare wand van de cel heet het celmembraan en is voor het uitwisselen van signalen tussen de cel en haar omgeving. Dat doet ze door tot moleculen afgebroken voedsel, zuurstof en water door te laten. Ook licht en geluid hebben invloed op een goede werking van de cellen.

Holtes

Je kunt ook nog op een andere manier naar de anatomie van een lichaam kijken: de opbouw rond holtes. Holtes ontstaan al bij de vorming van een embryo en veranderen met de ontwikkeling ervan.

Uiteindelijk ontstaan er drie grote holtes, te weten de schedelholte, de borstholte en de buikholte. Daarbinnen bevinden zich weer allerlei andere holtes van verschillende grootte en omvang zoals botten, organen, klieren en bloedvaten. Ook de cellen en de celmembranen zijn holtes waarvan sommigen nog meer holle structuren bevatten.
De organen zelf zijn opgebouwd uit microtubuli en nanobuisjes, microscopisch kleine buisjes die hol en cylindervorming zijn.

Het bio-energetische lichaamsveld

Ook de manier waarop het lichaam energie opwekt en vervolgens informatie coördineert en verwerkt heeft een structuur, een anatomie. Dit lichaamsveld, dit subtiele krachtenveld in en om je lichaam kun je vergelijken met de werking van een glasvezelnet: een set van energetische snelwegen die communicatie met alle delen van het lichaam mogelijk maakt.

Peter H. Fraser (1943-2012) ontdekte tijdens zijn onderzoek de volgende deel-systemen van het menselijk lichaamsveld:

Grote velden. Dit zijn belangrijke, door de aarde geproduceerde magnetische velden die corresponderen met zwaartekracht, de magnetische polen en de evenaar. Ze oefenen invloed uit op het functioneren van het lichaam.

Energetische Drivers. Om alle taken binnen het lichaam goed uit te kunnen voeren, moeten zestien verschillende deelgebieden van het lichaamsveld voldoende energie genereren om het overdragen van informatie mogelijk te maken.

Energetische Integratoren. De twaalf integratoren kun je zien als ‘informatiesnelwegen’ die binnen het menselijk lichaamsveld een centrale plaats hebben. Zij vervullen de regisserende en coördinerende rol in het overdragen van verschillende soorten informatie binnen het lichaam. Ze vertonen overeenkomsten met het meridiaansysteem zoals we dat vanuit de Chinese geneeskunst kennen.

Energetische Terreinen. Het lichaamsveld kent zestien terreinen die belangrijk zijn voor het zelfgenezend vermogen van weefsels en het instant houden van de immuniteit.

Energetische Sterren. Er zijn vijftien informatienetwerken die binnen het lichaamsveld als stofwisselingspaden functioneren. Ze hebben een strikte volgorde en zijn bedoeld om het lichaam maximale overlevingskansen te bieden.

Hersen Hologrammen. Deze bio-energetische vormvelden komen overeen met de kiembladen. Een kiemblad is een verzameling cellen die dezelfde oorsprong hebben maar die in de ontwikkeling van het embryo uit zullen groeien tot specifieke lichaamsweefsels.

Zo is een allesomvattende theorie ontstaan van de kwantumelektrodynamische (QED) processen in ons lichaam.

Samenhang

image created by Harryarts – Freepik.com

Alles danst, alles beweegt, alles golft: de organen, de moleculen, de cellen, en zelfs de atomen met daarin de protonen, neutronen en elektronenwolken. Alles trilt en heeft zijn eigen frequentie, zijn eigen trillingssnelheid. De holle structuren van bijvoorbeeld celmembranen, microtubuli en nanobuisjes vervullen daarbij een belangrijke functie.
Het is net een interactieve choreografie: een samenstel van op elkaar afgestemde bewegingen die de voorstelling maken. Maar het is ook een manier waarop je je een voorstelling van kwantumbiologie kunt maken waarbij levende organismen in interactie met de omgeving zijn. Peter Fraser heeft met zijn ontdekkingen daar een belangrijke bijdrage aan geleverd.

Je fysieke lichaam en je subtiele lichaamsveld zijn onderling van elkaar afhankelijk. Enerzijds sturen scheikundige processen de normale lichaamsfuncties aan, maar anderzijds is het subtiele lichaamsveld verantwoordelijk voor het reguleren van de informatie die de scheikundige processen mogelijk maakt.

Referenties:

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •